Vorige week, zaterdag 12 februari dus, hebben wij een roadtripje gemaakt langs het plaatsje 'Gras' en omgeving. Gras was ons uitgangspunt, Tom zou ons daar naartoe brengen.
Het gaat om een ienieminie plaatsje op ongeveer een half uur rijden van Pierrelatte.
Het eerste deel van de route is simpel: Hoofdweg, recht toe recht aan met hier en daar een bocht naar links of rechts.
Dan zegt Tom dat we een weg in moeten maar we rijden er glad voorbij. Dat heb je hier: wegen die zomaar in het niets opdoemen en je er hoogstwaarschijnlijk eerst een keer voorbij zal rijden om vervolgens om te keren en gaat zoeken naar de juiste afslag.
We vinden tussen twee huizen die volgegroeid is met hangplanten een weggetje.
Die weg ingeslagen, veranderd het hele landschap in één klap.
De lekker confortabele brede weg maakt plaats voor een redelijk smallere weg vol scherpe bochten en voornamelijk diepte naast je. We hebben gelukkig erger meegemaakt tot dusver, dus het valt allemaal wel mee.
We zitten hoog... nee, het landschap hier ligt laag... of misschien beide.
Hoe dan ook je kijkt uit op prachtige velden en hier en daar iets van bewoonbare wereld.
Weggetjes naar links of rechts? Dat bestaat niet meer, je maakt een bocht van 180 graden en denkt weer terug te rijden naar waar je vandaan komt.
Zo rijd je 300 meter hoog en het volgende moment knal je weer 300 meter omlaag. Maar wat je ook ziet, het is allemaal even mooi.
Wil je foto's maken tijdens je rit? Zie je een mooi uitzicht? Stop dan direct zodra je het ziet, want voor je het weet ben je weer gekeerd of een aantal metertjes hoger of lager. (Maar let ondertussen ook op waar je stopt want een tegenliggen of achterligger zal jou hoogstwaarschijnlijk pas op het laatste moment zien waar ze doorgaans denk ik geen ander verkeer verwachten)
'In' het plaatsje Gras zien we een weg stijl omhoog, misschien wel 45 graden en ik overdrijf echt niet!
Onze grijze muis mag de klim op zich nemen en we belanden op een klein plaatsje van waar we een geweldig uitzicht hebben.
We rijden nog langs Saint Thomé en gaan nog even naar La Garde Adhémar, waar we nog even doorheen wandelen.
Het is immers heer-lijk weer, de thermometer gaf vandaag 19 graden aan en het voelde zomers.
Uitzicht vanaf het puntje in Gras.
Onze trouwe, grijze muis, met achter het stuur mijn lief, Ramon (achterin de meiden maar die zie je niet)
Een riviertje, die je bijna over het hoofd ziet als je over de weg rijdt, zo diep ligt hij ten opzichte van waar je rijdt.
Ramon midden op de stroming. Let even op rechts, dat is een weg door het water!
Saint Thomé van een afstandje.
Kerk in La Garde Adhémar.
La Garde Adhémar hebben we nog even beter bekeken, waar we de vorige keer alleen de top hebben gezien door de regen. Nu zijn we van boven af naar beneden gewandeld en werden we verrast door een mooi romantisch binnenplaatsje omgeven door de oude huizen en gebouwen. Gezellige terrasjes, kleine steegjes, oneffen straatjes en een prachtig uitzicht. La Garde Adhémar is een behoorlijk toeristisch plaatsje gezien de drukte van mensen die heerlijk ronddwalen in het warme zonnetje.
Als afsluiter nog een stukje genoten van het
romantisch wandelpaadje waar we wat mooie plaatjes geschoten hebben van Alyssa. (misschien een foto daarvan later)
Au revoir
