WOORDELOZE WOENSDAG

NOTHING I'VE EVER KNOWN

Fontaine de Vaucluse. Wie weet het nog?
Vandaag zijn we terug gegaan. Het schijnt er ieder jaargetijden anders te zijn.  Dus dat moeten we uiteraard zelf zien.
Kijken jullie mee?

Kun jij de verschillen zien?

MYSTERIOUS WAYS

Ramon heeft een tip gekregen van een collega.
Fontain de Vaucluse, dat moet je zien. Een toeristisch plaatsje, zelfs onder de Fransen.
Dus dat weekend (19 maart), stapten we in de auto op weg naar iets wat mysterieus mooi zou zijn.

Bij aankomst is het even zoeken naar een parkeerplaats, wij zijn zeer zeker niet de enige bezoekers van deze bron. Er staat een man langs een smal weggetje en we betalen hem 3,50 euro voor een parkeerplaats.
Als de auto geparkeerd staat en de kinderen in de kofferbak verschoond zijn en in de kinderwagen zitten, dalen we weer naar beneden wat we zojuist omhoog gereden zijn.

Aan het begin van het pad naar ´de bron´ vindt je een aantal terrassen aan het water. Lijkt me heerlijk om daar te zitten, maar je zult er geen duidelijk gesprek kunnen voeren door het harde stromen van het water. Het zoeft je echt om de oren.
Dat het toeristisch is blijkt wel uit de tal van souvenirswinkels.

Zodra we de bocht om lopen van dit autovrije straatje (behalve voor bewonders en bestemmingsverkeer), kijken we uit op een waterval.
Aah denken we nog, daarom stroomt het water hier zo hard!
Iets verder is nog een gemaakte waterval cq dam waar het water overheen stroomt. Je kunt hier wildwaterkanoen.
Nog een stukje verder is een nog grotere waterval. En weer wat verder een enorme stroom wit uitziend water dat over de rotsen klettert. Dan, helemaal aan het einde van het pad, aan het begin van de enorme waterval... staat het water stil, echt stil, je ziet niets bewegen, je kijkt zo naar de bodem. Het water is waanzinnig helder en het kleurt prachtig blauw en groen.
Het vreemde er aan is, dat het water nergens vandaan lijkt te komen. Het wordt omgeven door rotsen van een enorme berg die hier omhoog schiet.
Het water komt UIT de berg, ook langs de rivier naar beneden zie je als je goed kijkt nog kleine, nieuwe watervalletjes onder je vandaan komen, zomaar uit de berg.
Het blijkt dat het in het voorjaar het mooist is, het water stroomt dan nog harder dan in andere jaargetijden, hebben wij even geluk!

 Je kunt hier o.a. wildwaterkanoen en duiken!

 Wit uitslaand water tegen de rotsen.

 Van hieruit begint de enorme water stroom, wat leid tot watervallen van zeer krachtige proporties en een heel lange rivier genaamd `La Sorgue`
(Uiterst recht begint de waterval die je ziet op de foto hierboven... zou je niet verwachten als je dit stille water zo ziet!)

 Voor Ramon de ideale locatie om met de camera te spelen. (heeft hij dat ding ook een keer vast)

 Een soort promenade langs de rivier, met diverse terrassen en restaurantjes, waar je kunt genieten van het langsstromende water. Ook souvenirswinkels ontbreken niet.

 Een relatief rustig watertje, zo bijna beneden. Even een portretje van ons tweetjes tussen de kanoers door.

 De gezusters, die alles ook maar al te interesant vonden

Alyssa kon zich hier ook even uitleven, onder sterke toezicht! Water is overal om je heen. En niet overal afgezet.

ENCORE

Dinsdag (8 maart) heeft ramon vrij genomen van zijn werk. Kim en Jose hebben een auto gehuurt voor 3 dagen, dus we gaan de omgeving aan hun laten zien.
Wáár moet je beginnen? Nou bij de Gorges d'ardeche natuurlijk!
Eten en drinken mee, even langs de bakker voor wat stokbroden en instappen maar.
We stoppen op een paar uitkijkpunten en rond de middag gaan we picknicken bij de Pont d'arc.
Wederom, ook voor ons deze derde keer, is het weer super mooi om te zien.

Na de picknick rijden we verder richting Balazuc.
We zijn nog maar net vertrokken of we zien een paard op de weg lopen.
Tja dan moet je stoppen, Ramon twijfelt, maar hij wordt gedwongen.
Met het paard aan de hand zoeken Kim en ik waar deze vandaan komt. Iets verder is een paardenstal, er staan paarden in stands, maar op het terrein is niemand te bekennen.
We binden het paard vast bij de anderen en stappen weer in de auto.... Helaas: mannen denken er niet aan om dan een foto te maken. Het was vast en zeker een heel mooi plaatje, ik, het paard en Kim naast elkaar midden op de weg.

In Balazuc even gestopt, wat plaatjes geschoten en door naar Vogüé. Daar staat een kasteel.
Als we binnen lopen - de deur stond immers open - worden we weggestuurd, het is gesloten.
Dat was heel jammer. Vooral voor de kinderen omdat die een kasteel natuurlijk geweldig vinden.
We rijden door en komen langs een waterkant met waterval. Daar moeten we natuurlijk ook even stoppen.
We maken wat leuke en ook gekke foto's, Kim en ik midden op het stromende water. Ramon leeft zich ondertussen ook nog even uit met de camera bij de waterval.

Dan is het weer tijd om naar huis te gaan. We hadden nog een stop in de planning, maar we hebben ons vergist in de tijdsindeling. Het mooiste hebben we gehad en we hebben allemaal heerlijk genoten.

We rijden langs de McDonalds en dan is het weer voorbij voor vandaag. De kinderen op bed en de volwassenen kunnen even lekker bij kletsten en nagenieten.

Nog een foto die ik wel wil delen. Een brug zoals je hier wel vaker ziet, maar wel onwijs mooi is.





Volgende dag wordt de krokodillen boerderij, hier in Pierrelatte.

Daarover maandag meer.